บันทึกภาคสนาม
ต้นทุนต่อหน่วยเมื่อระยะทางขนส่งยาวขึ้น
บัญชีต้นทุนของโรงงานมักคำนวณที่หน้าประตูโรงงาน ซึ่งถูกต้องสำหรับการผลิต แต่เมื่อเข้าตลาดใหม่ ต้นทุนที่ควรถามคือต้นทุนถึงจุดส่งมอบในตลาดนั้น
แยกชั้นต้นทุนให้เห็น
อย่างน้อยควรแยกเป็นวัตถุดิบ ค่าแรงแปรผัน ค่าโสหุ้ยการผลิต ค่าแพ็กเพิ่มสำหรับขนส่งไกล ค่าขนส่งจริง และส่วนลดช่องทาง การถัวเฉลี่ยทุกอย่างเข้าเป็นตัวเลขเดียวทำให้มองไม่เห็นว่าตลาดไกลกำลังดึงมาร์จิ้น
ทดสอบด้วยปริมาณต่ำ
ในช่วงแรกออเดอร์มักเล็ก ค่าขนส่งต่อชิ้นจึงสูงผิดปกติ หากใช้ปริมาณเต็มคันรถเป็นสมมติฐานปีแรก แผนจะสวยแต่ทำไม่ได้ ควรมีสถานการณ์ออเดอร์เล็ก ออเดอร์กลาง และออเดอร์เต็มคัน
เผื่อของเสียและคืนสินค้า
ระยะทางยาวเพิ่มโอกาสสินค้าบุบโดยเฉพาะของเปราะหรือของที่มีสูตรชื้น เผื่ออัตราของเสียในแบบธุรกิจจะช่วยให้ราคาไม่ต่ำเกินไปตั้งแต่ต้น
เมื่อโครงสร้างต้นทุนชัด การเจรจาราคากับตัวแทนจะอยู่บนตัวเลข ไม่ใช่ความรู้สึกว่าต้องลดเพื่อให้ได้ตลาด